فراگيرد و در پى اين گياهان دارويى مشرق و مغرب زمين را زير پا مىگذارد درحالىكه صحيح و سالم است و در نهايت امنيت به سر مىبرد و بىآنكه بترسد يا بيمار شود در كمال صحت و تندرستى است و هلاك نمىشود . زنده‌اى است كه نمىميرد . هدايتگرى است كه گمراه نمىشود او كسى است كه قصد سفر كرده بىآنكه روى گردان شده و از تصميم خود بازگردد . او حافظه‌اى دارد كه هيچ‌چيز را فراموش نمىكند پرنشاط و فعال است بىآنكه خسته شود تا اينكه محل رويش گياهان و چگونگى تركيب آنها را در مىيابد . و بر اختلاف ويژگىها و تضاد رنگ‌ها و نام‌هاى مختلف اين گياهان دست مىيابد . و بعد در مورد نظير اين گياهان و ويژگىهاى آنها مشابهت ايجاد مىكند و هر درختى را با توجه به نوع گياه ، برگ‌ها ، ميوه‌ها ، بوها و طعم‌هايش توصيف و تعريف مىنمايد ؟ آيا در توان اين حكيم هست كه به دنبال تمام درختان دنيا برود و سبزه‌ها و آوندهاى آنها را درخت به درخت و برگ به برگ صبورانه و آرام دنبال كند ؟ حالا فرض كن بر تمامى درختان و آن درختى كه مورد نظر او بود آگاه و واقف شد در اين صورت چگونه حواس او وى را هدايت مىكند به اينكه اين گياه يا درخت براى دارو و درمان مفيد است و حال آنكه درخت انواع مختلف دارد برخى شيرين ، برخى ترش ، برخى تلخ و برخى شور است و اگر بگويى كه در اين كشورها از مردم مىخواهد آنها را توصيف نمايند و مبادرت به سؤال نمايد چگونه سؤال مىكند از چيزى كه آن را به چشم خود نديده است و با حواسش آن را درك ننموده است ؟ يا اينكه چگونه راهنمايى مىشود به سمت كسى كه از او در مورد آن درخت سؤال كند درحالىكه آن شخص زبانش غير زبان اوست و به زبان او سخن نمىگويد و اشيا و نام‌ها هم بسيارند ؟ حالا فرض كن كه اين كار را هم انجام داد . اما چگونه سود و زيان‌هاى گياهان را در مىيابد و همين‌طور بر آنچه كه مايه‌ى تسكين يا تهييج مىشود يا سردى و گرمى يا نرمى و سختى و تلخى و تندى و تيزى اين گياهان را واقف مىشود . و اگر با ترديد بگويى اينها چيزهايى است كه از طريق طبع و حواس شناخته و درك نمىشوند و بگويى كه از طريق تجربه و نوشيدن دارو ميسر گردد پس با اين وصف حق آن است كه با اولين‌بارى كه چيزى از اين گياهان دارويى مىنوشد يا اينكه اين داروها را علىرغم بىاطلاعى يا كم اطلاعى نسبت به سود و زيان آن تجربه مىكند بميرد چرا كه بسيارى از اين گياهان داراى سم كشنده هستند .